Welkom op ONS blog

Welkom, van harte welkom op ons blog.

Dit is het blog van Elisabeth Smelik en Minthe blindengeleidehond.  Minthe helpt mij niet alleen dagelijks de weg te vinden, mij veilig langs allerlei obstakels te leiden of zitplaatsen  en deuren te zoeken. In dat opzicht is Minthe een fantastisch  ‘hulpmiddel’, een erg fijn levend hulpmiddel. Juist omdat ze een blij ei is en iedere dag weer vrolijk met mij op pad gaat, mij veel liefde geeft en altijd zorgzaam is, zijn wij een hecht  team. Minthe is voor mij een super lieverd, dat is niet alleen mijn mening. Minthe heeft veel fans, die haar allemaal zo zouden willen meenemen (dat gebeurt niet!). Ik ben stapelgek op mijn blije ei en zij op mij.

 

Daarnaast willen we graag de plastic doppenactie onder uw aandacht brengen wanneer  u in Groningen, Friesland, Drenthe of de kop van Overijssel woont.  Een fijne groep vrijwilligers van de Stichting Vrienden Doppen Actie Noord Nederland verzet bergen plastic doppen voor deze geweldige actie. We zijn altijd op zoek naar plastic doppen. De doppen worden gerecycled en brengen geld op voor de basisopleiding van honden zoals Minthe en andere geleidehonden. Op de pagina hierna vindt u daar meer informatie over. 

Waar of niet waar?

Vertrouwen moet je leren

Op 4 maart 2013 werden Minthe en ik een team. Die eerste paar maanden samen waren een bijzondere ontdekkingsreis. Enerzijds de vrijheid die ik plotseling kreeg door Minthe, maar anderzijds werd ik overvallen door veel onzekerheden. Deed ze het wel goed? Deed ik het goed? Waarom wilde ze niet langs een bepaald punt? Een plas die de hele weg bedekte. Met mijn stok controleerde ik neurotisch iedere op- en afstap. De eerste keer dat ik helemaal zelfstandig met Minthe naar Groningen ging (ik moest voor controle naar de tandarts), had ik mijzelf en Minthe extra goed voorbereid. Ik was met de bus naar Groningen afgereisd en had de overstap met de bus naar de tandarts geoefend. De route gelopen. Dit hebben we twee keren herhaald. Beide keren ging het uitstekend. Op de dag van de echte controle stapten Minthe en ik vol vertrouwen in de bus naar Groningen. We kwamen veilig aan bij de tandarts. Daar kwamen we het eerste obstakel tegen waar ik niet bij nagedacht had. De tandarts zit op de eerste verdieping en heeft alleen een wenteltrap naar boven. Naar boven ging moeizaam, maar het ging goed. Er was niets aan de hand met mijn tanden en kiezen, dus binnen 10 minuten konden we terug naar huis. De trap was snel gevonden, maar hoe ga je een smalle wenteltrap af? We (of ik?) durfden het samen niet. Uiteindelijk heb ik er hulp bij ingeroepen. Ik voorzichtig aan de leuning naar beneden en iemand anders met Minthe aan de riem naar beneden. Opgelost. Vervolgens op pad naar huis. We liepen samen over de stoep. Minthe wilde opeens naar links, maar in mijn hoofd klopte dat helemaal niet, dus gaf ik het commando “vooraan”, ze bleef weigerachtig staan. Nogmaals “vooraan”, ze ging op mijn aandringen lopen en daar opeens  pats boem lag ik breeduit over de stoep. Mijn handen kapot, mijn knieën en broek kapot en een hond die bij me stond te bibberen en mijn gezicht stond te likken. Wat was er aan de hand? Het waaide die dag behoorlijk en tijdens het bezoek aan de tandarts was er een stenen muurtje omgewaaid. Dat lag op de stoep. Minthe wilde er netjes omheen en haar baasje (ik) wist het beter. Het is helemaal goed gekomen. Na de grote schrik, Minthe geknuffeld, ben ik opgestaan (auw!) en gingen we samen verder. Van deze val heb ik goed geleerd veel meer op mijn kanjer te vertrouwen. Onze samenwerking ging daarna in korte tijd met grote stappen vooruit. Vooraan, vooruit, dikke lebber! Ondertussen ruim zes jaren samen onderweg!

Maart 2013. Wat was ik nog een lekker jong droppie! Euh, geleidehondje.

Kennismaking januari 2013

Na zes jaren gewerkt te mogen hebben met een blindengeleidehond heb je ondertussen veel herinneringen verzameld. Minthe is mijn eerste blindengeleidehond. Zij heeft mij gekozen. Dat meen ik. De kennismaking begin januari 2013 met Minthe was een spannende gebeurtenis. Ter voorbereiding had ik het kleed  van onze vorige huishond gewassen en neergelgd, de bak opgezocht voor water. Schoongemaakt en gevuld. Rond 11 uur ging de deurbel. Daar stond Rijk (haar trainer) met Minthe. Minthe vloog direct als een wervelwind ons huis in. 

Ben grijs geworden ... 2019

Ondertussen gingen Rijk en ik in de woonkamer zitten. Minthe moest de hele benedenverdieping afsnuffelen (we woonden toen nog in een erg groot huis). Mijn onrust bereikte grote hoogtes. Waar was ze tocH? Rijk stelde me gerust. Minthe was het huis aan het keuren. Na een tijdje kwam de dame de woonkamer in. Ze vloog naar de waterbak, dronk als een bekakte dame, vlijde zich op het kleed naast mij op de grond en legde haar kop op mijn voet. Zo bleef ze vervolgens liggen. Dat gevoel alleen al. Ik geloof dat ik weinig opnam van alles wat Rijk mij te vertellen had. We hebben een stukje proef gelopen. Rijk had haar geleidetuig bij zich. Wat een ervaring! We vlogen letterlijk een rondje door Schildwolde. Nog even een bak koffie en de match was definitief. Maar … Minthe moest haar training nog afmaken en dus met Rijk mee terug naar Amstelveen. Rijk riep haar, maar ze kwam niet. Ze kroop nog dichter tegen mij aan. “Dat heb ik weer” riep hij. Werk ik al maanden met die hond, wil ze na een uurtje niet meer met me mee. Dat kwam goed en op 4 maart 2013 ging ik naar Amstelveen voor de twee weken durende opleiding. Tegenwoordig vindt de match plaats op de school in Amstelveen. We gaan ons daar samen op voorbereiden. Het kan nog maanden duren (daar rekenen we op).

Aftrap doppensite 2014

Op mijn kamer in Amstelveen 4-3-2013

Eerste winter 2014

Appel achter het huis 2013

Waar is mijn nieuwe baas maart 2013

Een weekje uit het leven van ...... 

Ondanks alles gaat het leven door en vierden we zondag de verjaardag van Jan-Willem met een etentje bij Huize Bareveld. Rijk voelden we ons met 8 vrienden plus de drie honden van KNGF Geleidehonden. Mijn Minthe, Bommel en pup in opleiding Jazzy. Van de honden het hele etentje niets gemerkt. Na de enthousiaste hondenbegroeting ging het spul heerlijk liggen en wij kletsen, smikkelen en smullen. Huize Bareveld is geeft je het gevoel om thuis bij je ouders te eten. We zijn enorm verwend. We kunnen dit met de hand op ons hart aanraden. Gewoon erg lekker en niet duur. Gezelligheid kent geen tijd, we hebben wel 5 uren getafeld.

In Februari buiten een kopje koffie drinken!

Om thuis zelf ook lekkere dingen op onze nieuwe inductiekookplaat te kunnen maken had ik afgelopen dinsdag aan huis kookles. Ik moest het gemaakte zelf opeten. Wat was ik opgelucht dat alles lukte. Een tartaartje dat van binnen net nog rosé was, aardappeltjes en een witlofsalade. Niet gek voor een eerste keer. Volgende week wordt dit traject vervolgd. Mijn echtgenoot legde woensdag de laatste hand aan zijn werkstuk van speksteen. Ik viel achterover van zijn kunstwerk. Ik had het tot en met woensdag niet bekeken en was onder de indruk! Bekeken? Ja bekeken, dat doe ik met mijn handen, maar ik pas mijn spreektaal niet aan aan mijn beperking. Ik bekijk de dingen (handen) kijk in mijn agenda (horen), roep “tot ziens” wanneer ik uit de bus stap. Minthe heeft vooral dinsdag erg hard gewerkt. We hadden die dag ook mobiliteittraining in de stad. Samen hebben we 10 kilometer gelopen. Aan het einde van de les weigerde ze opeens alle dienst. Daarom ben ik bij het station een kop koffie gaan drinken, heb haar verwend met een kauwstaafje en water. Na een half uur vond ze het prima om naar huis te lopen. We hebben genoten van het prachtige weer. Het laatste stuk liet ik haar lekker los en heeft ze heerlijk gerend. Het is geweldig om ergens te wonen waar ze hele stukken veilig los mag. Bovendien: wat een ongekend lekker weer was het afgelopen week. Nu kijken we vooruit naar een week met wel 12 afspraken …. En beloofd is beloofd, volgende week een Minthe verhaal uit de oude doos.

2018 -6C en 2019 17 C Buiten koffie!±

Jazzy en Minthe

Mijn eerste maaltijd

Het werkstuk van Jan-Willem

Dinsdag 1 mobiliteit training

Moeilijke tijden

Het leven is lang niet altijd een feestje. Soms is het ronduit waardeloos, verdrietig en oneerlijk. Tegelijkertijd draait het leven gewoon door en hoor je jezelf grapjes maken, lachen en kun je genieten van goede momenten. Als het mij te veel wordt ga ik spelen met Minthe en liggen we te rollen en dollen over de grond. Altijd goed voor een lach en ontspanning. De laatste tijd maken we veel verdrietigheden mee. Een goede vriendin met een ernstig zieke vader, die bijna voor alles in haar eentje opdraait. Ze is enig kind, dus heeft ze een zware mantelzorgelijke taak naast haar eigen bedrijf en gezin. We proberen er voor haar te zijn, maar uiteindelijk sta je aan de zijlijn. Een andere goede vriendin heeft haar zoon verloren. Hij was 24 jaren jong. Je wilt helpen, maar staat helemaal machteloos. Zoveel intens niet te bevatten verdriet. Een vriend voor wie het leven al zwaar genoeg was, heeft een paar weken terug een hersenbloeding gehad en vindt dat het nu genoeg is geweest. Samen met zijn vrouw, de huisarts en de levenseindekliniek is hij bezig zijn wensen onder woorden te brengen. Gisteren zijn we bij hem op bezoek geweest. Het was een fijn bezoek, we konden zijn vrouw knuffelen en al herkende onze vriend ons niet meer, we knuffelden hem ook. We hebben samen koffie gedronken en gebak gegeten. Gepraat over wat er komen gaat. Gelachen om mooie herinneringen. Verdriet en blijdschap gaan hand in hand. De terugreis verliep stilletjes. Iedereen moest bijkomen. Minthe had er maandag zin in een heeft geweldig gewerkt. Dinsdag bedacht ze dat ze recht had op een rustdag. Bovendien kreeg ze die dag haar 3 wekelijkse massage van Ellen. Wat geniet ze daar van! Ik kreeg haar die dag niet meer in werk modus. De dame heeft de rest van de dag geluierd in haar mand. We hebben een doppenlezing gegeven in Donderen. Dat was prachtig! 40 dames die ademloos naar ons luisterden en veel mooie vragen hadden. Bovendien stond er een enorme vracht doppen voor ons klaar. Het was opnieuw fijn om te doen. Minthe geniet er altijd van. Ze gaat keurig voor me liggen en wacht op het moment dat ik haar leren tuig afdoe (de beugel is de hele tijd van haar tuig af) en het commando ‘vrij’ geef. Ze gaat bij iedereen haar knuffels halen, haar koprol laten zien, terwijl ze ondertussen speurt naar de kruimels cake die her en der op de grond liggen. De kruimels die vallen houdt ze gedurende een lezing nauwlettend in de gaten. Na de lezing is ze een heel snelle en blije kruimeldief. In de afgelopen weken was en is er veel verdriet en vreugde. Maandag is de andere baas jarig. Dat gaan we zondagavond in kleine kring vieren met een etentje. We gaan ervan genieten, want we beseffen dat gezondheid en samen mogen zijn dingen zijn waar we ons blij over mogen voelen. Genietend en verdrietend, samen zijn we sterk.

Het pensioen gesprek

Gisteren (Valentijnsdag) was  een heel bijzondere dag. Iedereen die dit blog leest weet dat Minthe een dagje ouder wordt en soms klaar is met haar werk. Vorige week heeft de dierenarts vastgesteld dat ze lichamelijk helemaal gezond is. Gisteren kwam Hennie van KNGF Geleidehonden op bezoek voor een gesprek over het pensioen van Minthe. Tijdens zo’n gesprek word je helemaal bevraagd over het werkaanbod, waarom je een geleidehond wilt, of je in staat bent de hond zelf uit te laten. Of de tuin veilig is. Ik ben veel vragen alweer vergeten, want de emotie slaat tijdens zo’n gesprek toe. Mijn geweldige kanjer zomaar opeens ‘oud’  Een leven zonder haar aan mijn zijde en zonder een blindengeleidehond is niet voor te stellen. Minthe blijft als huishond, dus afscheid nemen van haar hoef ik niet op het moment van haar pensioen. Maar toch,  we zijn een super team samen. Dat zal straks flink wennen zijn aan een nieuwe vast geweldige hond.  Ik besef me goed dat ik enorm ben verwend met Minthe. Ze is een top hondje, dat naast haar geweldige werk, haar altijd vrolijke karakter, mij ook op allerlei andere gebieden steunt. Ze maakt mijn leven zoveel beter en mooier. Daarnaast scheelt zij door haar werk en liefde, mijn man een groot deel van zijn mantelzorgerlijk bestaan. Wat is er fijner dan een echtgenote die dingen onderneemt en zelfstandig is? Erop uit trekt als het even kan. Die zelfstandig op pad gaat en op reis. Zonder mijn kanjer zou  mijn vrijwilligerswerk (participatieraad, oogvereniging, ambassadeurschap, de plastic doppenactie in Noord Nederland, naar mijn moeder in Oegstgeest) niet mogelijk zijn of veel lastiger. Op 4 maart is ze 6 jaren voor mij aan het werk. Die tijd is omgevlogen.  Ze was een snelle leerlinge, ze was pas 22 maanden toen ze bij ons kwam.

Herinneringen aan de eerste tijd samen vliegen continue in mijn gedachten voorbij. Ik ga proberen in volgende blogs wat leuke herinneringen te delen. We hebben een heel stuk gelopen met Hennie van KNGF Geleidehonden. Ja hoor, dat had ik weer. Minthe deed het perfect en liet nauwelijks iets zien van wat ze de laatste tijd mij probeert te vertellen. Prachtig weer, staart in rotor standje 10 en lekker werken. Nauwelijks vertragen, niet telkens overal doen of ze moet poepen, kortom een top rondje. Ik vermoed het tandartseffect. Je hebt kiespijn en bij de tandarts is er opeens niets aan de hand. Mijn blije ei vond gisteren het werken prima. En mijn kanjer liet niets, maar dan ook niets zien van enige werkmoeheid. Ik had de indruk dat ze aan het opscheppen was, omdat ze maar al te goed ruikt dat Hennie van KNGF Geleidehonden is, dus beste pootje voor. Bovendien leek het voorjaar buiten. Zon, vogels, het was heerlijk. Toch zijn vandaag de papieren op de post gegaan om haar pensioen in werking te zetten. We wachten het af. De wachttijd is 2 tot 12 maanden. Wij gaan voor het gemiddelde …..

Lezingen over KNGF Geleidehonden

Mijn baasje geeft regelmatig lezingen. Ze weet veel over de verschillende honden van KNGF Geleidehonden en ze mag erg graag oeverloos over mij opscheppen. Een ideale combinatie. Vanzelfsprekend ben ik de beste blindengeleidehond ter wereld. Daar is weinig discussie over mogelijk. Gisteren mochten we voor het eerst een lezing houden in Assen zelf voor een groep lieve mensen. Het werd een informatieve, interactieve en gezellige ochtend. We hebben genoten. Ik ben braaf bij baas blijven liggen, maar op het einde mochten de mensen mij even aaien.

 

Donderdag blog-dag!

Donderdag is Minthe blog-dag! Iedere week een nieuw verhaal. 

Voor plastic doppen verzamelaars in het noorden van Nederland. 

Wanneer u in Groningen, Friesland, Drenthe of de kop van Overijssel woont, wilt u dan ook volgende pagina de doppenactie over de Stichting Vrienden Doppen Actie Noord Nederland lezen? Hier staan leuke verhalen over de plastic doppenactie, maar ook belangrijke mededelingen, tips en vragen. 

 

Openbaar delen van mijn site wordt op prijs gesteld. U doet het voor alle mensen die honden zoals ik hard nodig hebben.

 

U mag mij ook altijd een e-mail sturen: minthe@minthe-doppenactie.nl